درویش عبدالله
درویش عبدالله "به فرشتهی موسیقی"
شعر: استاد گوران ترجمه:یونس رضایی
آرزویم بود روزی بشنوم نغمهی نی را سراسر ماتمین زان دو دستان نحیف آن رنگ زرد نی نوایی سرد، آوایی حزین
من زسیمای تو میبینم کنون هیکل عمری که حسرت در برش بخت تو چون تک درختی دور دست بلبل غم لانه کرده بر سرش
همچو عکس ماه بر مردابهاست شأنِ استاد هنر در این زمان ملت هوشیار تخت و بخت را بهر استادان ببخشد توأمان
بهر آنکه چون تو نی را میدمد تا سحرگه پر دهد صوتِ پری گر چه ناکامی در این دنیای دون با هنر اما کنی تو دلبری
زهر در کام تو ریزد احتیاج تا ز دونان لقمه خواهی هر زمان زآنکه نوشد گوش ناشی، نغمهات مرگ را خواهی پذیرفتن به جان
|
بذر بر دستان سخت صخرهای
ای دریغا گاه بخت زبدگان
بر کدامین عرش دامن داشتی
گر نبودی تو اسیر این زمان
حرفی از مکتب نچیده هیچ گاه یا نه استادی تو را آموخت کار عشق و ذوق صرف در دستان تو وزن و بحر و نغمه سازد بیشمار
من بسی بشنیده موسیقی که آن روح بیگانه ز نایش ساز شد وه چه آشفته است روح کُردیام هین! که با "حیران" تو دمساز شد
دست من دامان تو درویش رِند موج ذوق ملیت را بیشتر تا درون مات و حیرانم فرست ای ز بتهون به روحم خویشتر
هر نوا ریزد ز سحرِ پنجهات "آیآی"و" لاوک و "حیران"ها گفتگو کن با درون وازده ای نوایت بر همه ایوانها دهروێش عهبدوڵلا مامۆستا گۆران
به رهنگی زهرد و دهست و شمشاڵی کزا دهروێش حهزم کرد بهستهیهک ببیهم سهرسهر حوزن و ماتهم بێ له سیماتا بهدیم کرد ههیکهلی عومرێکی حهسرهت کێش وهها دیاره که بهختت ئاشیانی بولبولی خهم بێ
بهڵێ دیاره له ناو قهومی بهسیتا قهدری سهنعهتکار وهکوو عهکسی قهمهر وایه له ناو حهوزێکی لیخن دا بهڵام تهختی روفاه و تاجی حورمهت میللهتی هوشیار به ئوستادێ ئهدا وهک تۆ له ناو شمشاڵی کون کون دا
سهحهر بێنێته گریان و قسه سیحری پهری نهغمه برای دهروێش ئهزانم بۆ مهعیشهت وێڵ و ئاوارهی به زههری ناعیلاجیته له ناکهس ویستنی لوقمه به مردنته که گوێی ناشی ئهخنکێنێ خرۆشی نهی
بهڵام چ بکهین له ناوچاوی رهشی بهعزێ زهکای گهوره وهکوو تۆوی گوڵی دهم با له سهر بهردێکی رهق ئهڕوێن ئهگهر خیلقهت نهسیبی عومری تۆی مهحکوومی ئهو دهوره نهکردایه خوا عالم له کام عهڕشت ئهسوو داوێن
نه حهرفی مهکتهبێکت خوێند نه ئوستادێ پهلی گرتی سیرف بهرزی زهکا ئهو سهنعهتهی فێر کرد به شمشاڵت ههموو وهزنێکی گۆرانی له توولانی ههتا کورتی به سهر پهنجهی هونهر کردت به دیلی کۆششی زاڵت
ئهوهندهم بیست له مووسیقا خرۆشی رووحی بێگانه میزاجی کوردهواریم تێک چووه دهروێش عهبدوڵلا دهخیلت بم دهسا بهو لاوک و ئای ئای و حهیرانه
شهپۆلی زهوقی میللی پڕ دهروونی مات و چۆڵم که له بێتهۆوێن گهلێ زیاتر به رووحم ئاشنای وهڵلا ده ئهی دهروێش سکاڵایهک له گهڵ رووحی کڵۆلم که |
(پێشهنگ)گۆڤارێکی ئهدهبی یه ،سهکۆی ئازادی بڵاوکردنهوهی بهرههمی شاعیر و نووسهرانی نوێخوازه و سهر به هیچ گرووپ و ئایدۆلۆژیایهکی تایبهت نییه.