پێنج هایکۆ

موراد ئه‌عزه‌می-شنۆ

۱

بۆنی کاگڵیان لێ ناییه‌

سه‌ربانه‌کان

‌ حاجیله‌ گه‌رنایێنه‌وه‌.

(بوی کاهگل نمی دهند

پشت بامها

ازینروست که‌ لک لک ها بازنمی گردند.)

2

ڕه‌شترین فڕین

له‌ شینترین باوه‌ش دا

قه‌له‌ڕه‌شه‌.

(سیاه‌ترین پرواز

درآبی ترین آغوش

کلاغ.)

3

حه‌وڵێکه‌ بۆ ژیان

یان،داوێکه‌ بۆمه‌رگ؟

ته‌ونی جاڵجاڵۆکه‌.

(تلاشی ست برای زندگی

یا دامی برای مه‌رگ؟

تار عنکبوت.)

4

ئه‌سپ یه‌عنی نه‌جابه‌ت؟!

گلێنه‌ نماوییه‌کانی ئه‌سپێکی شه‌که‌ت

لێمی ده‌پرسی.

( اسب یعنی نجابت؟!

مردمکان خیس اسبی خسته‌

می پرسید ازمن.)

5

 له‌ لای خاک‌

له‌  ماچی‌ مه‌رگاوی زه‌وییه‌وه‌ ده‌س پێده‌کا

ژیانی دڵۆپه‌ بارانه.

 (از لحظه‌ی بوسه‌ی مرگ آلودش برزمین آغاز می گردد

نزد خاک

زندگی قطره‌ی باران.)