شێعری شاملوو
لای مانگە شەوێک
ئهحمهد شاملوو
وهرگێڕ:عهتا جهماڵی
لای مانگە شەوێکمانگ دێتە خەونم
دێت و من دەبا
کۆڵان بە کۆڵان
بۆ باخی رەز و
باخی هەڵووژە
دۆڵ بە دۆڵان و
لەم دەشت بۆ ئەو دەشت
بۆ وێ کە شەوان
لە پشت بێشەکان
پەریلەیەک دێ
بە شڵەژاوی
قاچی دەخاتە
نێو ئاوی کانی
دێ و شانە دەک
پرچی شێواوی...
لای مانگە شەوێک
مانگ دێتە خەونم
دێت دەمبا تا..
تەرکی ئەو دۆڵە
بۆ وێ کە شەوان
بە تاک و تەنیا
تاکە داری بی
شاد و پڕهیوا
دێ و رادەدێرێ
دەستی خۆی بە ناز
کە ئەستێرەیەک
داتکێ وەکوو
دڵۆپێک باران
بەجێی میوەکەی
بە سەر چڵیەوە
ببێ ئاوێزان..
لای مانگە شەوێک
مانگ دێتە خەونم
دێت و من دەبا
لە بەندیخانە
وەک گوڵ ئەستێرە
لەگەڵ خۆی بۆ دەر،
دەمبا بۆ ئەوێ
کە شەوی تاریک
هەتا بەر بەیان
شەهیدانی شار
بە فانووسی خوێن
هووتاف دەکێشن
لە شەقامەکان
گۆڕەپانەکان:
مامە یادگار
پیاوی قین لە دڵ
مەستی یان وشیار
خەوتووی یان بێدار؟
مەستین و وشیار،
شەهیدانی شار!
خەوتووین و بێدار،
شەهیدانی شار!
سەرئەنجام شەوێک
مانگ دێتە دەرێ
لەو سەر شاخەوە
لەسەر ئەو دۆڵە
لەم مەیدانەوە
دێت و رەت دەبێ
بە بزە و قاقا
شەوێک مانگ هەر دێ...
احمد شاملو
يه شب مهتاب
ماه میآد تو خواب...
منو میبره
کوچه به کوچه ..
باغ انگوری ،
باغ آلوچه،
دره به دره
صحرا به صحرا،
اون جا که شبا
پشت بيشهها
يه پری میآد
ترسون و لرزون
پاشو میذاره
تو آب چشمه
شونهمیکنه
موی پريشون…
يه شب مهتاب
ماه میآد تو خواب
منو میبره
ته اون دره
اونجا که شبا
يکه و تنها
تکدرخت بيد
شاد و پراميد
میکنه به ناز
دسشو دراز
که يه ستاره
بچکه مث
يه چيکه بارون
به جای ميوه اش
سر يه شاخهش
بشه آويزون…
يه شب مهتاب
ماه میآد تو خواب
منو میبره
از توی زندون
مث شبپره
با خودش بيرون،
میبره اونجا
که شب سيا
تا دم سحر
شهيدای شهر
با فانوس خون
جار میکشن
تو خيابونا
سر ميدونا:
عمو يادگار!
مرد کينهدار!
مستی يا هشيار
خوابی يا بيدار؟
*مست ايم و هشيار،
شهيدای شهر!
خواب ايم و بيدار،
شهيدای شهر!
آخرش يه شب
ماه میآد بيرون،
از سر اون کوه
بالای دره
روی اين ميدون
رد میشه خندون…
يه شب ماه میآد
يه شب ماه میآد…
(پێشهنگ)گۆڤارێکی ئهدهبی یه ،سهکۆی ئازادی بڵاوکردنهوهی بهرههمی شاعیر و نووسهرانی نوێخوازه و سهر به هیچ گرووپ و ئایدۆلۆژیایهکی تایبهت نییه.